சிகிச்சை இடைவெளிகள் நீடிக்கும் நிலையில், எச்.ஐ.வி.யுடன் வாழும் 3,900 குழந்தைகளைப் பதிவு செய்தது பாகிஸ்தான்

சிந்து, பஞ்சாப் மாநிலங்களில் 3,680 பதிவுகள்

2025 ஜனவரி முதல் 2026 ஜூன் வரை எச்.ஐ.வி.யுடன் வாழும் 3,900 குழந்தைகளைப் பாகிஸ்தான் பதிவு செய்துள்ளது. இவர்களில் 94.4% பேர் சிந்து, பஞ்சாப் மாநிலங்களைச் சேர்ந்தவர்கள் என்று தேசிய சட்டமன்றத்தில் சமர்ப்பிக்கப்பட்ட புள்ளிவிவரங்கள் தெரிவிக்கின்றன. 18 மாதங்களில் நாளொன்றுக்கு சராசரியாக ஏழுக்கும் சற்று அதிகமான குழந்தைகள் பதிவாகியுள்ளனர்.

சுகாதார அமைச்சர் முஸ்தஃபா கமால் எழுத்துப்பூர்வமாக அளித்த நாடாளுமன்றப் பதில்களில் இந்தப் புள்ளிவிவரங்களைத் தெரிவித்தார். எச்.ஐ.வி.யுடன் வாழ்பவர்களின் மதிப்பிடப்பட்ட எண்ணிக்கைக்கும் சிகிச்சை பெறுபவர்களின் எண்ணிக்கைக்கும் இடையே பெரிய இடைவெளி இருப்பதையும் அந்தப் பதில்கள் காட்டின. வைரஸுடன் வாழும் 417,214 பேர் இருப்பதாக மதிப்பிடப்பட்ட நிலையில், 92,148 பேர் அதிகாரிகளிடம் பதிவு செய்யப்பட்டிருந்தனர்; 67,878 பேர் ஆன்டிரெட்ரோவைரல் சிகிச்சை பெற்று வந்தனர்.

குடும்பங்களைப் பொறுத்தவரை, ஒரு குழந்தைக்கு நோயறிதல் கிடைத்த பிறகு மருந்துகள், மருத்துவச் சந்திப்புகள், நம்பகமான சிகிச்சை அணுகல் ஆகியவற்றுக்கான தேவை தொடர்கிறது. தொற்றுகளிலிருந்து உடலைப் பாதுகாக்கும் நோய் எதிர்ப்பு மண்டலத்தை எச்.ஐ.வி. தாக்குகிறது. ஆன்டிரெட்ரோவைரல் மருந்துகள் வைரஸைக் கட்டுப்படுத்தி, மக்கள் ஆரோக்கியமாக இருக்க உதவுகின்றன; ஆனால் சிகிச்சையைத் தொடர்ந்து மேற்கொள்ள வேண்டும்.

பாகிஸ்தானில் பாதுகாப்பற்ற ஊசி நடைமுறைகள் குறித்த ஆதாரங்களும், 2027 ஜனவரி 1 முதல் வழக்கமான ஊசிகளைக் கட்டுப்படுத்தும் அரசுத் திட்டங்களும் வெளியாகியுள்ள நிலையில் இந்தப் புள்ளிவிவரங்கள் வந்துள்ளன. ஹெபடைட்டிஸ் சிகிச்சை, மனநலப் பராமரிப்பு, குழந்தைகளுக்கான வழக்கமான தடுப்பூசி ஆகியவற்றிலும் கணிசமான தேவைகள் இருப்பதாக நாடாளுமன்றப் பதில்கள் குறிப்பிட்டன.

குறிப்பிட்ட காலகட்டத்தில் பதிவு செய்யப்பட்ட குழந்தைகளின் எண்ணிக்கையே 3,900 ஆகும். அவர்கள் எப்போது தொற்றுக்கு ஆளானார்கள், அவர்களின் வயது என்ன, தொற்று ஏற்பட்ட தனிப்பட்ட வழிகள் எவை என்பவை தெரிவிக்கப்படவில்லை. தடுப்பு நடவடிக்கைகளைச் சரியாகத் திட்டமிட இந்த விவரங்கள் முக்கியம்: மருத்துவச் சிகிச்சையின்போது தொற்றுக்கு ஆளான குழந்தைக்குத் தேவையான பாதுகாப்பு நடவடிக்கை, கர்ப்பகாலம், பிரசவம் அல்லது தாய்ப்பால் மூலம் தொற்றுக்கு ஆளான குழந்தைக்கான நடவடிக்கையிலிருந்து மாறுபடும்.

குழந்தைகள் எங்கெல்லாம் பதிவு செய்யப்பட்டனர்

சிந்துவில் 1,915 குழந்தைகள் பதிவாகினர்; இது தேசிய மொத்தத்தில் 49.1% ஆகும். அடுத்து பஞ்சாபில் 1,765 பேர், அதாவது 45.3% பதிவாகினர். இரு மாநிலங்களிலும் சேர்த்து 3,680 பதிவுகள் செய்யப்பட்டன. பதிலில் பட்டியலிடப்பட்ட மற்ற மாகாணங்கள் மற்றும் பிரதேசங்களில் மொத்தம் 220 பதிவுகள் செய்யப்பட்டன.

புவியியல் அடிப்படையிலான விவரம்:

• சிந்து: 1,915 குழந்தைகள்.
• பஞ்சாப்: 1,765 குழந்தைகள்.
• கைபர் பக்துன்க்வா: 139 குழந்தைகள்.
• பலூசிஸ்தான்: 46 குழந்தைகள்.
• இஸ்லாமாபாத்: 30 குழந்தைகள்.
• ஆசாத் ஜம்மு காஷ்மீர்: நான்கு குழந்தைகள்.
• கில்கித்-பல்திஸ்தான்: ஒரு குழந்தை.

எனவே, இந்தக் குழுவில் பதிவான குழந்தைகளுக்கான எச்.ஐ.வி. சேவைகளின் தேவையில் பெரும்பகுதி சிந்து, பஞ்சாப் மாநிலங்களிலேயே உள்ளது. குழந்தைகள் வளரும்போது அவர்களுக்கு ஏற்ற மருந்துகள், கண்காணிப்பு, ஆதரவு தேவை. அவர்களது பராமரிப்பாளர்களும் மீண்டும் மீண்டும் சிகிச்சை தடைபடாமல் மருந்துகளைப் பெற நம்பகமான வழி தேவை.

தனிநபர் பாதிப்புகளைப் பதிவு செய்யும் தேசிய எச்.ஐ.வி. கண்காணிப்புத் தளம் செயல்பட்டு வருவதாகவும், பஞ்சாபின் தனி அமைப்பு இன்னும் அதனுடன் ஒருங்கிணைக்கப்பட்டு வருவதாகவும் அமைச்சகம் தெரிவித்தது. நோயறிதல்கள் மற்றும் சிகிச்சை குறித்த தேசிய அளவிலான நிலவரத்தைப் பேணுவதில் இந்தப் பதிவுகளை ஒன்றிணைப்பதும் ஒரு பகுதியாகும்.

பரிசோதனை விரிவடைந்தபோதும் ஆண்டுதோறும் ஏற்படும் தொற்றுகள் மும்மடங்காகின

நாடாளுமன்றப் பதிலில் மேற்கோள் காட்டப்பட்ட WHO மற்றும் UNAIDS மதிப்பீடுகளின்படி, ஆண்டுதோறும் புதிதாக எச்.ஐ.வி. தொற்றுக்கு ஆளானவர்களின் எண்ணிக்கை 2024இல் சுமார் 48,000 ஆக இருந்தது. 2010இல் அது 16,000 ஆக இருந்தது. இது ஆண்டுக்கு 32,000 தொற்றுகள் அதிகரித்ததையும், அந்தக் காலகட்டத்தில் 200% உயர்வையும் குறிக்கிறது.

எச்.ஐ.வி. பரிசோதனைகளும் பெருமளவில் விரிவடைந்தன. 2020இல் 37,944 பரிசோதனைகள் மேற்கொள்ளப்பட்ட நிலையில், 2025இல் அந்த எண்ணிக்கை 374,126 ஆக உயர்ந்ததாக அமைச்சகம் பதிவு செய்தது. இது கிட்டத்தட்ட பத்து மடங்கு அதிகரிப்பு. அதிகப் பரிசோதனைகள் மூலம் சிகிச்சை தேவைப்படுபவர்களைக் கண்டறியவும், அவர்களது துணைவர்கள் மற்றும் குடும்பத்தினருக்கு தடுப்பு சேவைகளை வழங்கவும் சுகாதாரச் சேவைகளுக்கு அதிக வாய்ப்புகள் கிடைக்கின்றன.

இந்த இரு அளவீடுகளும் தொற்றுநோயின் வெவ்வேறு அம்சங்களைக் காட்டுகின்றன. பரிசோதனை எண்ணிக்கை, மேற்கொள்ளப்பட்ட பரிசோதனைச் செயல்பாடுகளைக் கணக்கிடுகிறது. ஆண்டுதோறும் ஏற்படும் தொற்றுகளுக்கான மதிப்பீடுகள், இன்னும் நோயறிதல் செய்யப்படாதவர்களையும் சேர்த்து, குறிப்பிட்ட ஆண்டில் எத்தனை பேர் எச்.ஐ.வி. தொற்றுக்கு ஆளானார்கள் என்பதைக் கணக்கிட முயல்கின்றன.

பொது மக்களிடையே எச்.ஐ.வி. பரவல் 0.1%-க்கும் குறைவாக உள்ளதால், பாகிஸ்தானின் தொற்றுநிலை குறிப்பிட்ட குழுக்களில் குவிந்துள்ளதாக அமைச்சகம் தெரிவித்தது. அதாவது, ஒட்டுமொத்த மக்களிடையே பரவுவதைவிட, குறிப்பிட்ட மக்களிடையோ தொடர்பு வட்டங்களிலோ தொற்று அதிகமாக உள்ளது. கிழக்கு மத்தியதரைக் கடல் பிராந்தியத்தில் எச்.ஐ.வி. தொற்றுகள் மிக வேகமாக அதிகரிக்கும் நாடுகளில் ஒன்றாகவும் பாகிஸ்தானை அமைச்சகம் குறிப்பிட்டது.

எச்.ஐ.வி.யுடன் வாழும் 417,214 பேர் என்ற தற்போதைய தேசிய மதிப்பீடு, ஏற்கெனவே சுகாதார அமைப்புக்குத் தெரிந்த நோயாளிகளைத் தாண்டியும் சேவைகள் விரிவடைய வேண்டியதன் அவசியத்தைக் காட்டுகிறது. தொற்றுகளை விரைவாகக் கண்டறிவது, கடுமையான நோய் உருவாகும் முன்பே சிகிச்சையைத் தொடங்கும் வாய்ப்பை அளிக்கிறது.

மதிப்பிடப்பட்ட நோயாளிகளில் ஆறில் ஒருவருக்கு மட்டுமே சிகிச்சை

எச்.ஐ.வி.யுடன் வாழும் மதிப்பிடப்பட்ட மக்கள்தொகையில் சுமார் 22.1% பேர் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளதாக அமைச்சகப் புள்ளிவிவரங்கள் தெரிவிக்கின்றன. ஆன்டிரெட்ரோவைரல் சிகிச்சை பெறும் 67,878 பேர், மதிப்பிடப்பட்ட அந்த மக்கள்தொகையில் சுமார் 16.3% பேர்; அதாவது தோராயமாக ஆறில் ஒருவர்.

பதிவு செய்யப்பட்ட நோயாளிகளில் சுமார் 73.7% பேர் சிகிச்சை பெற்று வந்தனர். பதிவு எண்ணிக்கைக்கும் சிகிச்சை பெறுவோர் எண்ணிக்கைக்கும் இடையிலான வேறுபாடு 24,270 பேர். இந்த இடைவெளிக்கான காரணங்களைப் பதில்கள் விளக்கவில்லை.

ஆன்டிரெட்ரோவைரல் சிகிச்சை, சுருக்கமாக ART எனப்படும். எச்.ஐ.வி. திறம்படப் பெருகுவதைத் தடுக்கும் மருந்துகள் இதில் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. தொடர்ந்து சிகிச்சை பெற்றால், உடலில் உள்ள வைரஸின் அளவு மிகக் குறைந்த நிலைக்குக் குறையலாம். இதனால் ஆரோக்கியம் பாதுகாக்கப்படுவதுடன், தொற்று பரவுவதும் குறைகிறது.

பதில் அளிக்கப்பட்ட ஆண்டில் சிந்துவில் புதிதாகத் தொடங்கப்பட்ட 15 மையங்கள் உட்பட, பாகிஸ்தானின் ART மைய வலையமைப்பு 113 மையங்களாக விரிவடைந்திருந்தது. கூடுதல் சிகிச்சை மையங்கள் மூலம் நோயாளிகள் பயணிக்க வேண்டிய தூரம் குறையலாம். இருப்பினும், நோயறிதல் செய்யப்பட்டவர்களைத் தொடர்ச்சியான சிகிச்சையுடன் இணைக்க வேண்டிய தேவை இன்னும் கணிசமாக இருப்பதை தேசிய மொத்த எண்ணிக்கைகள் காட்டுகின்றன.

குழந்தைகளைப் பொறுத்தவரை, போக்குவரத்தை ஏற்பாடு செய்தல், மருந்துகளைப் பெற்றுவருதல், மருத்துவச் சந்திப்புகளில் பங்கேற்றல் ஆகியவற்றுக்கு பெரும்பாலும் ஓர் வயது வந்தவர் தேவைப்படுகிறார். எனவே, சிகிச்சை அணுகல் என்பது மருந்துச் சீட்டுடன் மட்டும் முடிவதில்லை; குடும்பத்தின் மீது விழும் நடைமுறைப் பொறுப்புகளையும் உள்ளடக்குகிறது.

பாதுகாப்பற்ற மருத்துவப் பராமரிப்பு இன்னும் முக்கியக் கவலையாக உள்ளது

மாசடைந்த ஊசிகள், முறையாகப் பரிசோதிக்கப்படாத ரத்தம், சரியாகத் தொற்றுநீக்கம் செய்யப்படாத மருத்துவக் கருவிகள் ஆகியவை எச்.ஐ.வி. பரவுவதற்கான வழிகளாக உள்ளன. எச்.ஐ.வி.யுடன் வாழும் தாயிடமிருந்து கர்ப்பகாலம், பிரசவம், தாய்ப்பால் ஊட்டுதல் ஆகியவற்றின் மூலம் குழந்தைக்குத் தொற்று பரவலாம் என்றும் WHO குறிப்பிடுகிறது.

பாகிஸ்தானில் இதற்கு முன் நடந்த குழந்தைகளுக்கான எச்.ஐ.வி. பரவல் குறித்த கண்டுபிடிப்புகளில், 2024 நவம்பர் முதல் 2025 அக்டோபர் வரை பஞ்சாபின் டவுன்சாவில் 331 குழந்தைகளுக்கு நோயறிதல் செய்யப்பட்டதும் அடங்கும். அந்தச் சம்பவங்களில் பாதிக்கும் மேற்பட்டவற்றுக்குக் காரணம் மாசடைந்த ஊசிகளாக இருக்கலாம் எனக் கருதப்பட்டது. பாதிக்கப்பட்ட குழந்தைகளில் 5%-க்கும் குறைவானவர்களின் தாய்மார்களே எச்.ஐ.வி.யுடன் வாழ்ந்தனர்.

2025 இறுதியில் படப்பிடிப்பின்போது, பொதுவாகப் பயன்படுத்தப்பட்ட மருந்துக் குப்பிகளில் ஊசிகளை மீண்டும் பயன்படுத்தியது தொடர்பான விவரங்களை டவுன்சா மருத்துவமனை விசாரணை பதிவு செய்தது. அந்தக் குப்பிகளை அணுகுவதற்கு ஊசிகள் மீண்டும் பயன்படுத்தப்பட்ட பத்து சந்தர்ப்பங்களை விசாரணையாளர்கள் பதிவு செய்தனர். நான்கு சந்தர்ப்பங்களில், மாசடைந்திருக்கக்கூடிய ஒரே குப்பியிலிருந்து எடுத்த மருந்து வெவ்வேறு குழந்தைகளுக்குச் செலுத்தப்பட்டது.

பல முறை பயன்படுத்தக்கூடிய அளவு மருந்து கொண்ட குப்பிக்குள், பயன்படுத்திய ஊசி வழியாக மாசடைந்த ரத்தம் சென்றால் அது தொற்று ஏற்படும் வழியாக மாறலாம். ஊசி மருந்தை எடுக்கும் அல்லது செலுத்தும் சூழலில் ஒவ்வொரு முறையும் புதிய, கிருமியற்ற ஊசியும் சிரிஞ்சும் தேவை. ஊசியை மட்டும் மாற்றினால், சிரிஞ்சுக்குள் மாசு இருக்கக்கூடிய வாய்ப்பு நீங்காது.

தொற்றுநோயியல் சார்ந்த உறுதிப்படுத்தப்பட்ட ஆதாரங்கள், டவுன்சா THQ மருத்துவமனையே பரவலுக்குக் காரணம் என்பதைத் தீர்மானமாக நிரூபிக்கவில்லை என்று பஞ்சாப் அரசு தெரிவித்தது. இருப்பினும், பதிவு செய்யப்பட்ட நடைமுறைகள் தொற்றுக் கட்டுப்பாட்டுக்கான தெளிவான பணிகளை அடையாளம் காட்டுகின்றன: கருவிகளை மீண்டும் பயன்படுத்துவதைத் தடுத்தல், பொதுவாகப் பயன்படுத்தப்படும் மருந்துக் குப்பிகளைப் பாதுகாப்பாகக் கையாளுதல், பயன்படுத்திய கருவிகளைச் சரியாக அகற்றுதல்.

அரசின் அடுத்தகட்டத் திட்டங்கள்

அறுவைச் சிகிச்சைக்கு முன் பரிசோதனை, தொடர்புத் தடமறிதல், 14 நுழைவுப் புள்ளிகளில் பரிசோதனை, மீண்டும் பயன்படுத்துவதைத் தடுக்கும் வகையில் வடிவமைக்கப்பட்ட சிரிஞ்சுகளைப் படிப்படியாக அறிமுகப்படுத்துதல் ஆகியவற்றைத் தனது நடவடிக்கைகளாக அமைச்சகம் பட்டியலிட்டது. எச்.ஐ.வி. இருப்பது கண்டறியப்பட்ட ஒருவருடன் தொடர்பு காரணமாகத் தொற்றுக்கு ஆளாகியிருக்கக்கூடியவர்களுக்கு மதிப்பீடு மற்றும் பரிசோதனை வழங்குவதே தொடர்புத் தடமறிதல் ஆகும்.

10 கன சென்டிமீட்டர், அதாவது 10 மில்லிலிட்டர் வரை கொள்ளளவு கொண்ட வழக்கமான சிரிஞ்சுகளுக்கான கட்டுப்பாடுகள் 2027 ஜனவரி 1 முதல் அமலுக்கு வரவுள்ளன. மீண்டும் பயன்படுத்துவதைத் தடுக்கும் வகையில் வடிவமைக்கப்பட்ட சிரிஞ்சுகள், கருவியின் நிலையிலேயே ஆபத்தான நடைமுறையைத் தடுக்கலாம். அதேவேளை, மருந்துகள் மற்றும் பிற கருவிகளைப் பாதுகாப்பாகக் கையாள்வதும் அவசியம்.

புள்ளிவிவரங்களும் அறிவிக்கப்பட்ட காலக்கெடுக்களும் பின்வரும் வரிசையைத் தருகின்றன:

• 2010: புதிதாக ஏற்படும் எச்.ஐ.வி. தொற்றுகளின் ஆண்டு மதிப்பீடு சுமார் 16,000 ஆக இருந்தது.
• 2020: எச்.ஐ.வி. பரிசோதனைகள் 37,944 ஆக இருந்தன.
• 2024: புதிதாக ஏற்படும் தொற்றுகளின் ஆண்டு மதிப்பீடு சுமார் 48,000 ஆக உயர்ந்தது.
• 2025: எச்.ஐ.வி. பரிசோதனைகள் 374,126 ஆக உயர்ந்தன.
• 2025 ஜனவரி முதல் 2026 ஜூன் வரை: எச்.ஐ.வி.யுடன் வாழும் 3,900 குழந்தைகளை அதிகாரிகள் பதிவு செய்தனர்.
• 2027 ஜனவரி 1: 10 மில்லிலிட்டர் வரை கொள்ளளவு கொண்ட வழக்கமான சிரிஞ்சுகளுக்கான கட்டுப்பாடுகள் தொடங்கத் திட்டமிடப்பட்டுள்ளன.
• 2027 ஜூன்: ஹெபடைட்டிஸ் திட்டத்தின் பரிசோதனை மற்றும் சிகிச்சை இலக்குகளுக்கான காலக்கெடு.

சிரிஞ்சுகள் தொடர்பான கொள்கையை அன்றாட நடைமுறையில் கொண்டுவர மருத்துவமனைகள் மற்றும் மருத்துவமையங்களுக்கு கருவிகள், பணியாளர் பயிற்சி, வழக்கமான கண்காணிப்பு ஆகியவை தேவை. சிகிச்சையின்போது உண்மையில் என்ன நடக்கிறது என்பதைக் கண்காணிப்பதன் மூலம் எழுத்துப்பூர்வ நடைமுறைகளில் மாற்றம் கொண்டுவரப்பட வேண்டும் என்பதை டவுன்சா கண்டுபிடிப்புகள் காட்டுகின்றன.

ஹெபடைட்டிஸ் சிகிச்சைக்கான தேவை மில்லியன் கணக்கானோருக்கு விரிவடைகிறது

ஹெபடைட்டிஸ் சி உடன் சுமார் ஒன்பது மில்லியன் பேரும், ஹெபடைட்டிஸ் பி உடன் 3.86 மில்லியனுக்கும் அதிகமான பேரும் வாழ்வதாக நாடாளுமன்றப் பதில்கள் தெரிவித்தன. ஹெபடைட்டிஸ் பி குறித்த ஆரம்ப எண்ணிக்கை 3.086 மில்லியனாக இருந்தது; பதில்களுடன் இணைக்கப்பட்ட விரிவான புள்ளிவிவரங்களில் 3.86 மில்லியன் எனக் குறிப்பிடப்பட்டது.

கல்லீரல் வீக்கத்தையே ஹெபடைட்டிஸ் என்கிறோம். வெவ்வேறு வைரஸ்களால் ஹெபடைட்டிஸ் பி மற்றும் சி ஏற்படுகின்றன. ஆனால் இரண்டும் நீடித்த தொற்றையும் கடுமையான கல்லீரல் பாதிப்பையும் ஏற்படுத்தக்கூடும். அவை பரவுவதைத் தடுப்பதில் ரத்தப் பாதுகாப்பும் கிருமியற்ற மருத்துவக் கருவிகளும் முக்கியம். எனவே, ஹெபடைட்டிஸ் மற்றும் எச்.ஐ.வி. தடுப்பு இரண்டுக்கும் இந்தச் சேவைகள் பொருந்துகின்றன.

ஒவ்வோர் ஆண்டும் ஹெபடைட்டிஸ் தொடர்பாக 48,000-க்கும் அதிகமானோர் உயிரிழப்பதாகவும், 2024இல் 88,000-க்கும் அதிகமான புதிய ஹெபடைட்டிஸ் சி தொற்றுகள் ஏற்பட்டதாகவும் அமைச்சகம் குறிப்பிட்டது. உலகளவில் ஹெபடைட்டிஸ் சி பாதிப்பு அதிகமுள்ள நாடுகள் குறித்த விவரங்கள், பத்தாவது இடம் முதல் நோயாளிகளின் எண்ணிக்கையில் முதலிடம் வரை மாறுபட்டன. விரிவான நாடாளுமன்றப் புள்ளிவிவரங்களின்படி, ஹெபடைட்டிஸ் சி மரணங்கள் மிக அதிகமுள்ள பத்து நாடுகளில் ஒன்றாகவும் பாகிஸ்தான் இருந்தது.

மத்திய மற்றும் மாகாண அரசுகளின் ரூ.67.77 பில்லியன் திட்டம், 82.5 மில்லியன் பேரைப் பரிசோதித்து, தொற்று உறுதியானவர்களுக்கு 2027 ஜூன் மாதத்துக்குள் சிகிச்சை அளிப்பதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. 2030ஆம் ஆண்டுக்குள் ஹெபடைட்டிஸ் சி பொது சுகாதார அச்சுறுத்தலாக இல்லாத நிலையை உருவாக்குவதே அதன் நீண்டகால இலக்கு. அதாவது, ஒவ்வொரு தொற்றும் முற்றிலும் மறைந்துவிடும் என எதிர்பார்ப்பதற்குப் பதிலாக, பரவலையும் நோயையும் வரையறுக்கப்பட்ட பொது சுகாதார இலக்குகளுக்குள் குறைப்பதாகும்.

திட்டமிடப்பட்டுள்ள பரிசோதனை எண்ணிக்கை, ஹெபடைட்டிஸ் சி உடன் வாழ்வதாக மதிப்பிடப்படும் ஒன்பது மில்லியன் பேரின் எண்ணிக்கையைவிட ஒன்பது மடங்குக்கும் அதிகம். தொற்று அறிகுறிகள் தென்பட்டு மக்கள் சிகிச்சை பெற முன்வருவதற்கு முன்பே பல ஆண்டுகள் தொற்றுடன் வாழக்கூடும் என்பதால், பரிசோதனை இன்னும் பரந்த மக்கள்தொகையை எட்ட வேண்டும்.

மனநலப் பராமரிப்பில் நிபுணர்கள் பற்றாக்குறை

விரிவான புள்ளிவிவரங்களின்படி, 2023இல் 32.4 மில்லியன் பேருக்கு மனநலப் பாதிப்புகள் இருந்ததாக அமைச்சகம் மதிப்பிட்டது; 2019இல் இந்த எண்ணிக்கை 30 மில்லியனாக இருந்தது. நான்கு ஆண்டுகளில் இது 2.4 மில்லியன் அல்லது 8% அதிகரிப்பாகும். ஆரம்பச் சுருக்கத்தில் மொத்த எண்ணிக்கை 32.4 மில்லியனுக்குப் பதிலாக 32.04 மில்லியன் எனக் குறிப்பிடப்பட்டது.

2023இல் மனநலப் பாதிப்புகளுடன் இருந்தவர்களில் சுமார் 300,000 பேர் இஸ்லாமாபாத்தைச் சேர்ந்தவர்கள். பாகிஸ்தான் முழுவதும் 2026 ஜனவரி நிலவரப்படி 1,050 பதிவு செய்யப்பட்ட மனநல மருத்துவர்கள் இருந்ததாக அமைச்சகம் கணக்கிட்டது. அதாவது சுமார் 245,400 குடியிருப்பாளர்களுக்கு ஒரு மனநல மருத்துவர் என்ற விகிதம்.

இந்த விகிதம், மனநலப் பாதிப்புகள் உள்ளவர்களின் எண்ணிக்கையை அல்லாமல், மொத்த மக்கள்தொகையை அடிப்படையாகக் கொண்டது. மனநல மருத்துவர் என்பவர், மனநலப் பாதிப்புகளைக் கண்டறிந்து சிகிச்சையளிக்கப் பயிற்சி பெற்ற மருத்துவ மருத்துவர்; தேவைக்கேற்ப மருந்துகளையும் பரிந்துரைக்க முடியும்.

மாகாண வாரியான எண்ணிக்கைகளில் பஞ்சாபில் 406, சிந்துவில் 228, கைபர் பக்துன்க்வாவில் 122, பலூசிஸ்தானில் 44 மனநல மருத்துவர்கள் இடம்பெற்றனர். மருத்துவ உளவியலாளர்கள் மற்றும் பிற பயிற்சி பெற்ற மனநலப் பணியாளர்கள் குறித்த விவரங்கள் கிடைக்கவில்லை என்றும், இதனால் பணியாளர் எண்ணிக்கையின் முழுமையான கணக்கீடு சாத்தியமாகவில்லை என்றும் அமைச்சகம் தெரிவித்தது.

எச்.ஐ.வி. அல்லது ஹெபடைட்டிஸ் சிகிச்சை பெறுபவர்களுக்கும் மனநல ஆதரவு தேவைப்படலாம். குறிப்பாக, நோய், சிகிச்சைத் தேவைகள் அல்லது சமூகப் புறக்கணிப்பு அன்றாட வாழ்க்கையைப் பாதிக்கும்போது இது அவசியமாகிறது. உடல் நலப் பராமரிப்பையும் மனநலப் பராமரிப்பையும் இணைக்கக்கூடிய சேவைகள், நோயாளி அணுக வேண்டிய தனித்தனி அமைப்புகளின் எண்ணிக்கையைக் குறைக்கின்றன.

தடுப்பூசிப் புள்ளிவிவரங்கள் முன்னேற்றத்தையும் மீதமுள்ள பணிகளையும் காட்டுகின்றன

ஐந்து நோய்களிலிருந்து பாதுகாக்கும் பென்டாவேலன்ட் தடுப்பூசியின் முதல் தவணையைப் பெறாத குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை குறைந்துள்ளதாகவும் நாடாளுமன்றப் பதில்கள் தெரிவித்தன. WHO மற்றும் UNICEF மதிப்பீடுகளின்படி, 2021இல் 651,000 ஆக இருந்த இந்த எண்ணிக்கை 2024இல் 396,000 ஆகக் குறைந்தது. அதாவது 255,000 அல்லது சுமார் 39% குறைவு.

2025இல் மேற்கொள்ளப்பட்ட மூன்றாம் தரப்புக் கணக்கெடுப்பின்படி, அந்தப் பிரிவில் 160,000-க்கும் குறைவான குழந்தைகள் இருந்தனர். தீவிரமான களப்பணிகள் மூலம் 2025இல் கிட்டத்தட்ட 488,000 குழந்தைகளுக்கும், 2026ஆம் ஆண்டில் பதிலில் உள்ளடக்கப்பட்ட காலப்பகுதியில் மேலும் 147,709 குழந்தைகளுக்கும் தடுப்பூசி செலுத்தப்பட்டதாக அமைச்சகம் தெரிவித்தது.

இதற்கு முந்தைய வழக்கமான தடுப்பூசியில் இருந்த இடைவெளிகள் குறித்த விவரங்களில், 2023இல் சுமார் 419,000 குழந்தைகள் வழக்கமான தடுப்பூசியின் முதல் தவணையைப் பெறவில்லை என மதிப்பிடப்பட்டிருந்தது. முதல் தொடர்பைத் தவறவிட்ட குழந்தைகளைச் சென்றடைவது நடைமுறை முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது; ஏனெனில் அதன் மூலம் தொடர்ச்சியான பாதுகாப்பு அளிக்கும் தடுப்பூசி அட்டவணைக்குள் அவர்களைக் கொண்டுவர முடியும்.

பதிலில், ஊட்டச்சத்து குறித்த தனது அண்மைய அதிகாரபூர்வ மதிப்பீடாக 2018 தேசிய ஊட்டச்சத்துக் கணக்கெடுப்பையும் அமைச்சகம் மேற்கோள் காட்டியது. 40%-க்கும் அதிகமான குழந்தைகளின் வளர்ச்சி குன்றியிருந்தது; அதாவது அவர்களின் வயதுக்கு ஏற்ற உயரம் இல்லை. 18% குழந்தைகள் உயரத்துக்கு ஏற்ற உடல் எடையின்றி சோர்வுற்றிருந்தனர். பாதுகாப்பான ஊசிகள், தொற்றுப் பரிசோதனை, தொடர்ச்சியான சிகிச்சை ஆகியவற்றுக்குப் பொறுப்பான அதே சுகாதார அமைப்பு எதிர்கொள்ளும் கூடுதல் தேவைகளை இந்தப் புள்ளிவிவரங்கள் காட்டுகின்றன.

முக்கிய அம்சங்கள்

• 2025 ஜனவரி முதல் 2026 ஜூன் வரை எச்.ஐ.வி.யுடன் வாழும் 3,900 குழந்தைகளைப் பாகிஸ்தான் பதிவு செய்தது.
• சிந்து, பஞ்சாப் மாநிலங்களில் 3,680 பதிவுகள் செய்யப்பட்டன; இது மொத்தத்தில் 94.4% ஆகும்.
• எச்.ஐ.வி.யுடன் வாழும் 417,214 பேர் இருப்பதாக மதிப்பிடப்பட்ட நிலையில், 92,148 பேர் பதிவு செய்யப்பட்டனர்; 67,878 பேர் சிகிச்சை பெற்று வந்தனர்.
• ஆண்டுதோறும் புதிதாக ஏற்படும் எச்.ஐ.வி. தொற்றுகள் 2010இல் 16,000 ஆக இருந்தது; 2024இல் 48,000 ஆக உயர்ந்தது.
• 10 மில்லிலிட்டர் வரை கொள்ளளவு கொண்ட வழக்கமான சிரிஞ்சுகளுக்கான கட்டுப்பாடுகள் 2027 ஜனவரி 1 முதல் அமலுக்கு வரத் திட்டமிடப்பட்டுள்ளன.
• ரூ.67.77 பில்லியன் ஹெபடைட்டிஸ் திட்டம், 82.5 மில்லியன் பேரைப் பரிசோதித்து, தொற்று உறுதியானவர்களுக்கு 2027 ஜூன் மாதத்துக்குள் சிகிச்சை அளிப்பதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது.
• மனநலப் பாதிப்புகளுடன் 32.4 மில்லியன் பேர் இருப்பதாக மதிப்பிடப்பட்ட நிலையில், நாடு முழுவதும் 1,050 பதிவு செய்யப்பட்ட மனநல மருத்துவர்கள் இருந்ததாக அமைச்சகம் கணக்கிட்டது.