ஆறு பேரில் ஒருவர் அதிகாரப்பூர்வ வறுமைக் கோட்டுக்குக் கீழ்
2025 குடும்ப வருமானம் மற்றும் செலவின ஆய்வின் முதல் காலாண்டுக்கான முதற்கட்டக் கண்டறிதல்களின்படி, இலங்கையின் தேசிய வறுமை விகிதம் 16% ஆக உயர்ந்துள்ளது. அதாவது, சுமார் 34.2 லட்சம் பேர் வறுமையில் உள்ளனர். சராசரி குடும்ப வருமானம் மாதம் 120,266 ரூபாயாக உயர்ந்தபோதிலும், அதன் வாங்கும் திறன் 2019-ஐவிட கிட்டத்தட்ட 8% குறைவாக இருந்ததாக மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பு மற்றும் புள்ளிவிவரத் திணைக்களம் தெரிவித்துள்ளது.
உள்ளடக்கம்
- ஆறு பேரில் ஒருவர் அதிகாரப்பூர்வ வறுமைக் கோட்டுக்குக் கீழ்
- வருமானம் அதிகரித்தும் வாங்கும் திறன் குறைவது ஏன்
- அடிப்படைத் தேவைகளுக்கான செலவு இருமடங்குக்கும் அதிகமாக உயர்வு
- வறுமை அதிகம் குவிந்துள்ள பகுதிகள்
- குடும்ப வரவுசெலவுத் திட்டங்களில் இடம் குறைவு
- முழுமையான ஆய்வு ஏன் தாமதமானது
- நலத்திட்ட உதவிகளுக்கு இந்தப் புள்ளிவிவரங்கள் உணர்த்துவது
- முக்கிய அம்சங்கள்
நாட்டின் பொருளாதார மீட்சிக்குப் பின்னால் உள்ள அழுத்தத்தை இந்தப் புள்ளிவிவரங்கள் வெளிப்படுத்துகின்றன: குடும்பங்களுக்குக் கூடுதல் ரூபாய் கிடைத்தாலும், அந்த ரூபாய்களால் வாங்க முடிவது குறைந்துள்ளது. வருமானப் பகிர்வில் நடுநிலையில் உள்ள குடும்பத்தின் வாங்கும் திறன், 2019-ஐ ஒப்பிடும்போது இன்னும் அதிகமாக 11.1% குறைந்துள்ளது.
வறுமை சமமாகப் பரவியிருக்கவில்லை. தோட்டத் துறையில் வறுமை விகிதம் 23% என மிக அதிகமாகப் பதிவானது. அதிகாரப்பூர்வ வறுமைக் கோட்டுக்குக் கீழ் வாழும் மக்களில் சுமார் 29 லட்சம் பேர் கிராமப்புறங்களில் உள்ளனர். நகர்ப்புறங்களில் வறுமை விகிதம் கணிசமாகக் குறைந்து 7.8% ஆக இருந்தது.
இந்தக் கண்டறிதல்கள் முதற்கட்டமானவை; 2025 முழு ஆண்டுக்குப் பதிலாக முதல் காலாண்டை மட்டுமே உள்ளடக்குகின்றன. ஆய்வின் முழுமையான அறிக்கை வெளியீடு அக்டோபரிலிருந்து 2026 டிசம்பருக்கு ஒத்திவைக்கப்பட்டதாகவும், அதிகாரிகள் தரவுகளைச் சரிபார்த்து செயலாக்கி வருவதாகவும் 2026 அக்டோபர் 16 தேதியிட்ட நாடாளுமன்ற அறிக்கை பின்னர் தெரிவித்தது.
குடும்பங்களுக்கும் கொள்கை வகுப்பாளர்களுக்கும் தொடர்புடைய இரண்டு சிக்கல்கள் எழுகின்றன: அடிப்படைத் தேவைகளை நிறைவேற்றுவதற்கான செலவு கடுமையாக உயர்ந்துள்ளது; நலத்திட்ட உதவிகளைச் சரியாக வழங்குவதற்குத் தேவையான விரிவான தகவல்களைத் தயாரிப்பதற்கு அதிக காலம் எடுத்துக்கொள்கிறது.
வருமானம் அதிகரித்தும் வாங்கும் திறன் குறைவது ஏன்
சராசரி மாதாந்திர குடும்ப வருமானம் 120,266 ரூபாய் என்றும், சராசரி செலவினம் 116,191 ரூபாய் என்றும் ஆய்வு தெரிவிக்கிறது. இந்த இரு புள்ளிவிவரங்களும் தற்போதைய விலைகளிலான பணத் தொகைகளைக் குறிக்கின்றன. பொருளியலாளர்கள் இவற்றை பெயரளவு மதிப்புகள் என அழைக்கின்றனர்.
வாங்கும் திறன் என்பது இன்னும் நடைமுறைக்கு உகந்த ஒன்றை அளவிடுகிறது: அந்தப் பணத்தைக் கொண்டு உணவு, போக்குவரத்து மற்றும் பிற பொருள்கள், சேவைகள் எவ்வளவு வாங்க முடியும் என்பதே அது. பணவீக்கத்தைக் கணக்கில் கொண்டு வருமானத்தைச் சரிசெய்வதன் மூலம், விலையேற்றத்தை வாழ்க்கைத் தர மேம்பாடாகக் கருதாமல் 2019-உடன் ஒப்பிட முடியும்.
இந்தக் கணக்கீட்டின்படி, சராசரி குடும்பத்தின் வாங்கும் திறன் கிட்டத்தட்ட 8% குறைந்துள்ளது. எளிமையாகச் சொன்னால், 2019-இல் 100 அலகு பொருள்களையும் சேவைகளையும் வாங்கிய வருமானத்தால், ரூபாயில் கிடைத்த தொகை அதிகரித்திருந்தாலும், விலையேற்றத்தைக் கணக்கில் கொண்டபின் சுமார் 92 அலகுகளையே வாங்க முடியும்.
வருமானப் பகிர்வில் நடுநிலையில் உள்ள குடும்பத்தின் வாங்கும் திறன் 11.1% சரிந்திருப்பது அழுத்தத்தை வேறொரு கோணத்தில் காட்டுகிறது. இடைநிலை மதிப்பு எனப்படும் இந்த நடுநிலை வருமானம், குடும்பங்களை வருமானத்தின் அடிப்படையில் இரு சம குழுக்களாகப் பிரிக்கிறது. இதற்கு மாறாக, மிக அதிக வருமானம் பெறும் குடும்பங்கள் சராசரி மதிப்பை உயர்த்தக்கூடும்.
நடுநிலை வருமானத்தின் சரிவு, சராசரிச் சரிவைவிட சுமார் 3 சதவீதப் புள்ளிகள் அதிகம். வாங்கும் திறன் இழப்பு வறுமைக் கோட்டுக்குக் கீழ் ஏற்கெனவே உள்ள குடும்பங்களைத் தாண்டி, வருமானப் பகிர்வின் நடுநிலையில் உள்ளவர்களையும் பாதித்ததை இந்த இரு அளவீடுகளும் காட்டுகின்றன.
அடிப்படைத் தேவைகளுக்கான செலவு இருமடங்குக்கும் அதிகமாக உயர்வு
முதற்கட்டக் கண்டறிதல்களில் பயன்படுத்தப்பட்ட அதிகாரப்பூர்வ வறுமைக் கோடு, ஒருவருக்கு மாதம் 16,417 ரூபாயாக இருந்தது. 2019-இல் இது 6,966 ரூபாயாக இருந்தது. அதாவது, 9,451 ரூபாய் அல்லது சுமார் 136% அதிகரித்துள்ளது.
அடிப்படைத் தேவைகளை நிறைவேற்றுவதற்கான செலவைக் குறிக்கும் பண வரம்பே வறுமைக் கோடு. அந்த வரம்புக்குக் கீழ் அளவிடப்பட்ட வாழ்க்கைத் தரத்தைக் கொண்ட மக்களின் விகிதமே வறுமைத் தலைஎண்ணிக்கை. தேசிய விகிதம் 16% என்பதால், ஆறு பேரில் ஒருவர் அதிகாரப்பூர்வ வறுமைக் கோட்டுக்குக் கீழ் இருந்தார்.
நான்கு பேர் கொண்ட குடும்பத்துக்கு, ஒருவருக்கான வரம்பைப் பெருக்கினால் மாதம் 65,668 ரூபாய் தேவைப்படும். 2019-ஆம் ஆண்டின் அளவீட்டைப் பயன்படுத்தினால் இது 27,864 ரூபாயாக இருக்கும். அந்த அளவிலான குடும்பத்துக்கு அடிப்படைத் தேவைகளை நிறைவேற்றுவதற்கான செலவு எவ்வளவு வேகமாக உயர்ந்துள்ளது என்பதை இந்த எளிய எடுத்துக்காட்டு காட்டுகிறது.
செப்டம்பர் மாதத்துக்கான தேசிய வறுமைக் கோடு 17,742 ரூபாய் எனவும் திணைக்களம் தெரிவித்தது. எனினும், அந்தப் புதுப்பிப்பில் ஆண்டு குறிப்பிடப்படவில்லை. இந்தத் தொகை, முதற்கட்ட ஆய்வுக் கண்டறிதல்களில் குறிப்பிடப்பட்ட 16,417 ரூபாய் வரம்பைவிட 1,325 ரூபாய் அல்லது சுமார் 8.1% அதிகம்.
செப்டம்பர் மாதத்துக்கான செலவு வரம்பையே அந்தப் புதுப்பிப்பு குறிப்பிடுகிறது. அதற்குக் கீழ் எத்தனை பேர் உள்ளனர் என்பதைக் கணக்கிட, இந்த வரம்புடன் குடும்பச் செலவினத் தகவல்களும் தேவை. அதனால்தான் வருமானம் மற்றும் செலவின ஆய்வு முக்கியமானதாகிறது.
வறுமை அதிகம் குவிந்துள்ள பகுதிகள்
தோட்டத் துறையின் 23% வறுமை விகிதம், நகர்ப்புற விகிதமான 7.8%-ஐவிட ஏறத்தாழ மூன்று மடங்கு அதிகம். கிராமப்புற விகிதம் 17.3% ஆக இருந்தது; இது நகர்ப்புற அளவைவிட சுமார் 2.2 மடங்கு அதிகம். நாட்டின் பல்வேறு பகுதிகளில் பொருளாதார நெருக்கடி சமமின்றிப் பரவியிருப்பதை இந்த வேறுபாடுகள் காட்டுகின்றன.
வறுமையில் உள்ளவர்களின் எண்ணிக்கை கிராமப்புறங்களில் அதிகம்: தேசிய மொத்தமான 34.2 லட்சத்தில் சுமார் 29 லட்சம் பேர். தோராயமான இந்த எண்ணிக்கைகளின்படி, அதிகாரப்பூர்வ வறுமைக் கோட்டுக்குக் கீழ் உள்ளவர்களில் சுமார் 85% பேர் கிராமப்புறங்களில் வசிக்கின்றனர்.
தோட்டம் மற்றும் கிராமப்புறங்களின் புள்ளிவிவரங்கள் நலத்திட்டக் கொள்கைக்கு வெவ்வேறு தேவைகளைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. தோட்டத் துறையில் அதன் மக்கள்தொகையுடன் ஒப்பிடுகையில் வறுமை அதிகமாகக் குவிந்துள்ளது; கிராமப்புறங்களிலோ உதவி தேவைப்படும் மக்களின் எண்ணிக்கை அதிகம். அதிக எண்ணிக்கையிலான மக்களைச் சென்றடைய விரும்பும் திட்டம் இந்த இரு அம்சங்களையும் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும்.
அடிப்படைத் தேவைகளுக்கான செலவு இடத்துக்கு இடம் மாறுவதால், மாவட்ட வறுமைக் கோடுகளும் வேறுபடுகின்றன. செப்டம்பர் புள்ளிவிவரங்களில், ஒருவருக்கு மாதம் 19,136 ரூபாய் என கொழும்பில் அதிகபட்ச வரம்பு பதிவானது. அடுத்து கம்பஹாவில் 19,037 ரூபாயும், களுத்துறையில் 18,624 ரூபாயும் பதிவாகின.
மாவட்டங்களில் மொனராகலையில் மிகக் குறைந்த வரம்பான 16,965 ரூபாய் பதிவானது. கொழும்பின் அளவு இதைவிட 2,171 ரூபாய் அல்லது சுமார் 12.8% அதிகம். மாவட்ட வரம்புகள் உள்ளூர்ச் செலவுகளை அளவிடுகின்றன; துறைசார் வறுமை விகிதங்கள், தொடர்புடைய வறுமைக் கோட்டுக்குக் கீழ் உள்ள குடியிருப்பாளர்களின் விகிதத்தைக் காட்டுகின்றன. வாழ்க்கைச் செலவும் குடும்ப வளங்களும் எங்கு மக்களுக்கு நெருக்கடியை ஏற்படுத்துகின்றன என்பதைப் புரிந்துகொள்ள இரண்டும் தேவை.
குடும்ப வரவுசெலவுத் திட்டங்களில் இடம் குறைவு
மாதச் சராசரி செலவினமான 116,191 ரூபாய், மாதச் சராசரி வருமானமான 120,266 ரூபாயில் சுமார் 96.6% ஆகும். இந்த இரு சராசரிகளையும் கழித்தால் 4,075 ரூபாய் மட்டுமே எஞ்சுகிறது.
ஆய்வில் தென்படும் நெருக்கடியை இந்தச் சிறிய வித்தியாசம் விளக்குகிறது. வழக்கமான செலவுகளுக்கே பெரும்பாலான வளங்கள் பயன்படுத்தப்படும்போது, எதிர்பாராத செலவைச் சமாளிக்க குடும்பத்துக்கு வாய்ப்பு குறையும். குறிப்பாக வருமானப் பகிர்வின் வெவ்வேறு நிலைகளில் உள்ள குடும்பங்களின் வரவுசெலவுத் திட்டங்கள் பெரிதும் மாறுபடும்.
2019-ஐ ஒப்பிடும்போது, அதிக ரூபாய் செலவழித்தும் உண்மையான நுகர்வில் பெரிய மாற்றம் ஏற்படவில்லை. விலையேற்றத்தைக் கணக்கில் கொண்டால், செலவின அதிகரிப்பு மிதமானதாகவே இருந்தது. எனவே, அதிகரித்த பணச் செலவில் பெரும்பகுதி, கணிசமாகக் கூடுதலாகப் பொருள்களை வாங்குவதற்குப் பதிலாக உயர்ந்த செலவுகளைச் சமாளிக்கவே பயன்படுத்தப்பட்டது.
குடும்பங்கள் தங்களின் வரவுசெலவுத் திட்டங்களில் உணரும் பொருளாதார மீட்சியை வருமானம் மற்றும் செலவினப் புள்ளிவிவரங்கள் எடுத்துக்காட்டுகின்றன. ரொக்க வருவாய் அதிகரித்தாலும் வாங்கும் திறன் குறையலாம்; அத்தியாவசியப் பொருள்களுக்கான செலவு உயர்ந்தாலும் அன்றாட வாழ்க்கையில் முன்னேற்றம் ஏற்பட்டதாகக் குடும்பங்கள் உணராமல் இருக்கலாம்.
முழுமையான ஆய்வு ஏன் தாமதமானது
நிதி, திட்டமிடல் மற்றும் பொருளாதார மேம்பாட்டு அமைச்சின் கீழ் இயங்கும் மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பு மற்றும் புள்ளிவிவரத் திணைக்களம், 2025 முழுமையான ஆய்வுக்காக இலங்கை முழுவதும் 12 மாதங்களுக்கு 25,000 குடும்பங்களிடமிருந்து தகவல்களைச் சேகரித்தது. முதல் காலாண்டுக் கண்டறிதல்கள், இந்த நீண்ட ஆய்வின் தொடக்ககட்டப் படத்தை வழங்குகின்றன.
வறுமை, வருமானப் பகிர்வு மற்றும் குடும்ப நலனுடன் சேர்த்து இந்த ஆய்வையும் நாடாளுமன்றத்தின் பொது நிதிக் குழு பின்னர் ஆராய்ந்தது. முழு அறிக்கை வெளியீடு ஏன் தாமதமாகும் என்பதை 2026 அக்டோபர் 16 அன்று நாடாளுமன்றம் வெளியிட்ட அறிக்கை விளக்கியது:
அறிக்கை முதலில் 2026 அக்டோபரில் வெளியிட திட்டமிடப்பட்டிருந்தபோதிலும், தரவுகளைச் சீரமைப்பதில் உள்ள சிக்கல்கள், கணினிமயமாக்கலில் ஏற்பட்ட தாமதங்கள், பணியாளர் வெற்றிடங்கள் மற்றும் பொருளாதார ஆய்வு தொடர்பான பணிகள் காரணமாக வெளியீட்டுத் தேதி 2026 டிசம்பருக்கு ஒத்திவைக்கப்பட்டுள்ளதாக அதிகாரிகள் குழுவுக்குத் தெரிவித்தனர்,
தரவு சீரமைத்தல் என்பது முடிவுகளைக் கணக்கிடுவதற்கு முன், கணக்கெடுப்புப் பதிவுகளில் உள்ள பிழைகள், விடுபட்ட தகவல்கள் மற்றும் முரண்பாடுகளைச் சரிபார்ப்பதாகும். தரவு சீரமைத்தல், சரிபார்த்தல் மற்றும் பகுப்பாய்வு ஆகியவை இன்னும் நடைபெறுவதாக அதிகாரிகள் குழுவிடம் தெரிவித்தனர்.
முக்கிய தேதிகளும் அளவுகோல்களும்:
- 2019: வாங்கும் திறனை ஒப்பிடுவதற்கான ஆண்டு; ஒருவருக்கு மாதம் 6,966 ரூபாய் அதிகாரப்பூர்வ வறுமைக் கோடாக இருந்தது.
- 2025 முதல் காலாண்டு: முதற்கட்ட ஆய்வுக் கண்டறிதல்களின்படி, சுமார் 34.2 லட்சம் பேரைப் பாதித்து வறுமை 16% ஆக இருந்தது.
- 2025-ஆம் ஆண்டு முழுவதும்: முழுமையான ஆய்வுக்கான தகவல்கள் 12 மாதங்களில் 25,000 குடும்பங்களிடமிருந்து சேகரிக்கப்பட்டன.
- 2026 அக்டோபர் 16: வெளியீடு தாமதமாகும் என நாடாளுமன்றம் அறிவித்தது.
- 2026 டிசம்பர்: முழுமையான அறிக்கையை வெளியிடத் திருத்தப்பட்ட மாதம்.
முழுமையான அறிக்கை, குடும்பங்களின் ஆண்டு முழுவதுமான சூழ்நிலைகளை உள்ளடக்குவதால், முதல் காலாண்டு முடிவுகளைவிட விரிவான சித்திரத்தை வழங்கும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.
நலத்திட்ட உதவிகளுக்கு இந்தப் புள்ளிவிவரங்கள் உணர்த்துவது
வறுமைக் கோட்டைக் கணக்கிடப் பயன்படுத்தப்படும் நுகர்வுப் பொருள் தொகுப்பு, தற்போதைய வாழ்க்கைச் செலவுகளையும் அடிப்படைத் தேவைகளையும் பிரதிபலிக்கிறதா என்பதையும் பொது நிதிக் குழு ஆராய்ந்தது. மக்கள் எவ்வளவு செலவிட வேண்டும் என்பதைக் கணக்கிடப் பயன்படுத்தப்படும் குறிப்பிட்ட பொருள்கள் மற்றும் சேவைகளின் தொகுப்பே நுகர்வுப் பொருள் தொகுப்பு.
விலைகளைப் புதுப்பிப்பது, அந்தத் தொகுப்புக்கு இப்போது எவ்வளவு செலவாகிறது என்பதற்குப் பதிலளிக்கிறது. அதன் உள்ளடக்கங்களை ஆய்வு செய்வது வேறொரு கேள்வியை எழுப்புகிறது: அதில் சேர்க்கப்பட்டுள்ள பொருள்களும் சேவைகளும் மக்களின் அடிப்படைத் தேவைகளுக்கு இன்னும் பொருந்துகின்றனவா? அடிப்படைத் தரவுகளையும் பொருள் தொகுப்பையும் ஆய்வு செய்ய வேண்டியதன் அவசியத்தை குழு வலியுறுத்தியது.
இலங்கையின் நலத்திட்டமான அஸ்வெசுமாவும் கலந்துரையாடலின் மற்றொரு மையப்பொருளாக இருந்தது. பயனாளிகளை அடையாளம் காணப் பயன்படுத்தப்படும் தகவல்கள், தற்போதைய குடும்ப வருமானம் மற்றும் செலவினத்தைப் பிரதிபலிக்க வேண்டியதன் அவசியத்தை குழு சுட்டிக்காட்டியது.
இந்தப் பணியை முதற்கட்டக் கண்டறிதல்கள் தெளிவாக்குகின்றன. ஏழைகளாகக் கணக்கிடப்பட்டவர்களில் சுமார் 85% பேர் கிராமப்புறங்களில் வசிக்கின்றனர்; தோட்டத் துறையில் வறுமை விகிதம் மிக அதிகம்; சராசரிக் குடும்பத்தைவிட நடுநிலை வருமானக் குடும்பத்தின் வாங்கும் திறன் அதிகமாகக் குறைந்துள்ளது. உதவி எங்கு தேவை, நிதி அழுத்தம் எவ்வளவு பரவலாக உள்ளது என்பதற்கான தனித்துவமான அறிகுறிகளை இந்தப் போக்குகள் வழங்குகின்றன.
உதவி இப்போது யாருக்குத் தேவை என்பதைப் பொறுத்தே நலத்திட்ட முடிவுகள் அமைகின்றன என்பதால், துல்லியமான குடும்பப் பதிவுகள் முக்கியம். முழுமையான புள்ளிவிவரச் சித்திரத்தை நோக்கிய அடுத்த திட்டமிட்ட கட்டமாக டிசம்பர் அறிக்கை இருக்கும். அதேவேளை, அடிப்படைச் செலவுகள் அதிகரித்ததால் குடும்ப நிதிநிலை எவ்வாறு பாதிக்கப்பட்டுள்ளது என்பதை முதற்கட்டப் புள்ளிவிவரங்கள் ஏற்கெனவே காட்டுகின்றன.
முக்கிய அம்சங்கள்
- 2025 முதல் காலாண்டுக்கான முதற்கட்டக் கண்டறிதல்களின்படி, வறுமை 16% ஆக இருந்து சுமார் 34.2 லட்சம் பேரைப் பாதித்தது.
- மாதச் சராசரி குடும்ப வருமானம் 120,266 ரூபாயை எட்டியபோதும், வாங்கும் திறன் 2019 அளவைவிட கிட்டத்தட்ட 8% குறைவாக இருந்தது.
- வருமானப் பகிர்வின் நடுநிலையில் உள்ள குடும்பத்தின் வாங்கும் திறன் 11.1% குறைந்தது.
- ஆய்வில் குறிப்பிடப்பட்ட வறுமைக் கோடு, 2019-இல் ஒருவருக்கு மாதம் 6,966 ரூபாயாக இருந்ததிலிருந்து 16,417 ரூபாயாக உயர்ந்தது.
- தோட்டத் துறையில் வறுமை விகிதம் 23% என அதிகபட்சமாக இருந்தது; வறுமையில் வாழும் சுமார் 29 லட்சம் பேர் கிராமப்புறங்களில் இருந்தனர்.
- முழுமையான 2025 ஆய்வு அறிக்கை, கூடுதல் செயலாக்கம் மற்றும் சரிபார்ப்புக்காக அக்டோபரிலிருந்து 2026 டிசம்பருக்கு ஒத்திவைக்கப்பட்டது.
